Ik heb al een tijdje niks meer laten horen over Donald Dump. Het pasgeborenbijnadodeeendje wat gered was uit het verlaten nest in mijn tuin, en daarna opgegroeid is tot een bijna volwassen eend.
Donald blijkt eigenlijk een meisje te zijn. Donna zal dus een beter naam zijn voor haar, maar daar kan ik maar niet aan wennen. Ik doe dus voortaan maar net alsof eenden onzijdig zijn. Dan kan Donald gewoon Donald blijven, wel zo makkelijk.
Maar onze huiseend heeft toch wel een soort persoonlijkheidsprobleempje. Het (onzijdig) denkt dat hij mischien wel een mus is. Sinds een paar weken balanceert hij continu op de schutting, banjert bij de buren over het glazen dak van de serre en zoekt altijd een hek of iets dergelijks op, om op te zitten.
Vanochtend presteerde hij het om op het balkon van ons dijkhuis te landen en ons het eten uit de mond te kijken door de schuifpui heen.
We hebben hem het laatste croissantje maar gegeven en van de gelegenheid maar gebruik gemaakt om hem/haar voor het nageslacht vast te leggen.
Donald, you're a funny...thing..
check foto's hier
Flickr Photostream
Search this Blog
0 reacties:
Een reactie plaatsen